قوله : و الايمان : مقصود از ايمان داشتن مذهب اثنا عشرى است يعنى معتقد باشد بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خليفه بلافصل حضرتش وجود مقدس امير المؤمنين على عليه السلام و پس از ايشان يازده فرزند طاهرينش خلفا عن خلف مىباشند پس كسى كه يا اصلا به ولايت و وصايت بلافصل حضرتش قائل نيست همچون اهل سنّت يا اگر قائل است اثنا عشرى نبوده به اين معنا كه به امامت يازده فرزند بزرگوارشان قائل نيست ، هم چون زيديّه يا يكسانيه يا اسماعيليّه و يا واقفيّه و ساير فرق باطل ديگر شايستگى براى افتاء را ندارد و فتوايش در حق ديگران نافذ و حجت نيست . قوله : و طهارة المولد : مقصود اين است كه ولد الزّنا نباشد بنابراين صرف ولد حرام بودن همچون ولد حيض يا ولدى كه نطفه‌اش در حال محرم بودن والدينش منعقد شده باشد مانع نمىشود . قوله : و اصولها : يعنى اصول احكام شرعيّه . متن : و يتحقق بمعرفة المقدمات الست و هي الكلام ، و الأصول ، و النحو ، و التصريف ، و لغة العرب ، و شرائط الأدلة ، و الأصول الأربعة و هي الكتاب ، و السنة ، و الإجماع ، و دليل العقل . مبحث اسباب حصول اجتهاد شرح فارسى : مرحوم شارح بعد از اينكه فرمود يكى از شرائط افتاء